Έχουμε εισέλθει σε μια νέα εποχή έντονων δομικών αλλαγών, ανακατατάξεων και συγκρούσεων, όπου το καλύτερο σενάριο για την οικονομία μας οδηγεί σε ένα απόλυτα νέο επιχειρηματικά – και όχι μόνο- τοπίο. Η ραγδαία συρρίκνωση της ζήτησης είναι μόνο ένα σύμπτωμα. Ο καταναλωτής αλλάζει και αναπτύσσει διαφορετικά πρότυπα συμπεριφορών. Ο ανταγωνισμός εντείνεται και σε κάποιες περιπτώσεις καθίσταται απρόβλεπτος ή και αθέμιτος. Το τραπεζικό σύστημα διαχειριζόμενο πιθανούς κινδύνους ασκεί έντονη περιοριστική πιστωτική πολιτική σε υφιστάμενες επιχειρήσεις και ταυτόχρονα  απόλυτα αρνητικό σε κάθε νέα επένδυση, σε κάθε νέα πρωτοβουλία.

Ακόμη μεγαλύτερη αμηχανία δημιουργεί μια δεύτερη παρατήρηση ότι σε αυτή την κρίση δεν υπάρχει δυνατότητα ούτε να παραμείνουμε παθητικοί θεατές, ούτε να κρυφτούμε πίσω από τα όσα έχουμε κατακτήσει έως σήμερα. Η ένταση της κρίσης είναι τόσο πρωτόγνωρα ισχυρή που απαιτεί συνεχή εγρήγορση, ταχύτητα λήψης αποφάσεων και ευελιξία. Ο ReterDrucker έγραφε ότι «σε περιόδους αναταράξεων μια επιχείρηση πρέπει να διοικείται με στόχο να αντέχει τα αιφνιδιαστικά πλήγματα και ταυτόχρονα να μπορεί να αξιοποιήσει τις ξαφνικές και απρόσμενες ευκαιρίες. Αυτό προϋποθέτει την αποτελεσματική διαχείριση των βασικών μεγεθών της κάθε επιχείρησης…»Η είσοδος σε αυτή την εποχή είναι μια περίοδος τρομακτικών κινδύνων και σημαντικών ευκαιριών.

Δεκάδες χιλιάδες μικρές επιχειρήσεις έχουν διακόψει την λειτουργία τους τελευταίους μήνες. Ακόμη περισσότερες αναζητούν αγωνιωδώς μια λύση που να τους απομακρύνει από την κατάρρευση. Δεκάδες χιλιάδες στελέχη επιχειρήσεων έχουν απολυθεί  και αναζητούν μια νέα ευκαιρία. Στη συντριπτική πλειονότητα των περιπτώσεων αναζητούν τη λύση σ’αυτό που έκαναν και με τον τρόπο που το έκαναν έως σήμερα.

Οι επιχειρηματίες προσπαθούν να διαχειριστούν την κατάσταση με τις συνταγές  του παρελθόντος ενώ  τα άνεργα στελέχη αναζητώντας μια θέση εργασίας ανάλογη αυτής που κατείχαν. Στη πλειονότητα των περιπτώσεων αυτό που επιτυγχάνουν είναι η κατασπατάληση πολύτιμων πόρων και κυρίως χρόνου.

Πόσοι επιχειρηματίες π.χ. στο χώρο του λιανεμπορίου θα μπορέσουν να υπερβούν τη κρίση αν δεν ενδυναμώσουν τις σχέσεις τους με τους προμηθευτές, ενισχύσουν τις συνεργασίες τους, αξιοποιήσουν την αγοραστική δύναμή τους, αυξήσουν την  αναγνωρισιμότητά τους κοκ. Πόσοι άραγε μπορούν μόνοι τους να τα επιτύχουν όλα αυτά και μάλιστα σε ασφυκτικά χρονικά περιθώρια, όταν μάλιστα τα βασικά μεγέθη της επιχείρησης είναι αρνητικά. Πόσοι από τις χιλιάδες των άνεργων στελεχών θα μπορέσουν να βρουν μια ανάλογη της προϋπηρεσίας και της εμπειρίας τους θέση; Πόσο καιρό άραγε θα έχουν τη πολυτέλεια να καλύπτουν τις ανάγκες τους με την αποζημίωση και τις αποταμιεύσεις;

Τι εναλλακτική λύση υπάρχει;

Το franchising για τους ανεξάρτητους επιχειρηματίες και για τους ανέργους αποτελεί μια ολοκληρωμένη και συγκροτημένη πρόταση; Και αν ναι πώς επιλέγω;

Για τα δίκτυα franchise, ταυτόχρονα τίθενται ανάλογα ερωτήματα. Πως διασφαλίζω την βιωσιμότητα και την ανταγωνιστικότητα του δικτύου μου; Τι πρέπει να αλλάξουμε στο επιχειρηματικό μοντέλο και στην στρατηγική του δικτύου μας; Πως αξιοποιώ το πολύτιμο ανθρώπινο κεφάλαιο που η κρίση απελευθερώνει, για να δημιουργήσω ένα νέο πεδίο επιχειρηματικής ανάπτυξης.

Ερωτήματα που δεν επιδέχονται εύκολες μονοσήμαντες απαντήσεις. Ούτε και γενικεύσεις. Το ανθρώπινο δυναμικό και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις είναι βασικοί πυλώνες της όποιας στρατηγικής υπέρβασης της κρίσης για τη χώρα μας. Το Franchising υπό προϋποθέσεις μπορεί να προσφέρει αξιόπιστες λύσεις. Όχι για όλους και όχι από όλους.

Η συγκροτημένη πολύπλευρη ενημέρωση, ο ουσιαστικός διάλογος, η ανταλλαγή τεχνογνωσίας είναι περισσότερο αναγκαία από ποτέ. Το FranchiseSuccess συνεχίζει μέσα από εκδηλώσεις, workshops, δημοσιεύσεις να συμβάλλει ουσιαστικά, συστηματικά και έγκυρα στην κατεύθυνση αυτή.

Προσθέστε το σχόλιο σας